Forum Związek Zawodowy "TRAMWAJARZ" Strona Główna Związek Zawodowy "TRAMWAJARZ"
STRONA OFICJALNA ZZ"TRAMWAJARZ" PRACOWNIKÓW TRAMWAJE SZCZECIŃSKIE SP. Z O.O.


KODEKS PRACY str. 6

 
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum Związek Zawodowy "TRAMWAJARZ" Strona Główna -> USTAWY
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Administrator
Administrator



Dołączył: 10 Sie 2006
Posty: 74
Przeczytał: 0 tematów

Ostrzeżeń: 0/2
Skąd: Szczecin
Płeć: Mężczyzna

 PostWysłany: Śro 10:39, 18 Paź 2006    Temat postu: KODEKS PRACY str. 6 Back to top

DZIAŁ SZÓSTY

CZAS PRACY

Rozdział I

Przepisy ogólne

Art. 128. § 1. Czasem pracy jest czas, w którym pracownik pozostaje w

dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym miejscu

wyznaczonym do wykonywania pracy.

§ 2. Ilekroć w przepisach działu jest mowa o:

1) pracy zmianowej - należy przez to rozumieć wykonywanie pracy

według ustalonego rozkładu czasu pracy przewidującego zmianę pory

wykonywania pracy przez poszczególnych pracowników po upływie

określonej liczby godzin, dni lub tygodni,

2) pracownikach zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem

pracy - należy przez to rozumieć pracowników kierujących

jednoosobowo zakładem pracy i ich zastępców lub pracowników

wchodzących w skład kolegialnego organu zarządzającego zakładem

pracy oraz głównych księgowych.

§ 3. Do celów rozliczania czasu pracy pracownika:

1) przez dobę - należy rozumieć 24 kolejne godziny, poczynając od

godziny, w której pracownik rozpoczyna pracę zgodnie z

obowiązującym go rozkładem czasu pracy,

2) przez tydzień - należy rozumieć 7 kolejnych dni kalendarzowych,

poczynając od pierwszego dnia okresu rozliczeniowego.

Rozdział II

Normy i ogólny wymiar czasu pracy

Art. 129. § 1. Czas pracy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i

przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w

przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy, z

zastrzeżeniem § 2 oraz art. 135-138, 143 i 144.

§ 2. W rolnictwie i hodowli, a także przy pilnowaniu mienia lub

ochronie osób może być wprowadzony okres rozliczeniowy

nieprzekraczający 6 miesięcy, a jeżeli jest to dodatkowo uzasadnione

nietypowymi warunkami organizacyjnymi lub technicznymi mającymi

wpływ na przebieg procesu pracy - okres rozliczeniowy

nieprzekraczający 12 miesięcy. Nie jest jednak dopuszczalne

stosowanie przedłużonego okresu rozliczeniowego w systemach czasu

pracy, o których mowa w art. 135-138.

Art. 130. § 1. Obowiązujący pracownika wymiar czasu pracy w

przyjętym okresie rozliczeniowym, ustalany zgodnie z art. 129 § 1,

oblicza się:

1) mnożąc 40 godzin przez liczbę tygodni przypadających w okresie

rozliczeniowym, a następnie

2) dodając do otrzymanej liczby godzin iloczyn 8 godzin i liczby dni

pozostałych do końca okresu rozliczeniowego, przypadających od

poniedziałku do piątku.

§ 2. Każde święto występujące w okresie rozliczeniowym i

przypadające w innym dniu niż niedziela obniża wymiar czasu pracy o

8 godzin. Jeżeli jednak w tygodniu obejmującym siedem dni od

poniedziałku do niedzieli, wystąpią dwa święta w inne dni niż

niedziela, obniżenie wymiaru czasu pracy o 8 godzin następuje tylko z

tytułu jednego z tych świąt.

§ 3. Wymiar czasu pracy pracownika w okresie rozliczeniowym,

ustalony zgodnie z art. 129 § 1, ulega w tym okresie obniżeniu o liczbę

godzin usprawiedliwionej nieobecności w pracy, przypadających do

przepracowania w czasie tej nieobecności, zgodnie z przyjętym

rozkładem czasu pracy.

Art. 131. § 1. Tygodniowy czas pracy łącznie z godzinami

nadliczbowymi nie może przekraczać przeciętnie 48 godzin w

przyjętym okresie rozliczeniowym.

§ 2. Ograniczenie przewidziane w § 1 nie dotyczy pracowników

zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy.

Rozdział III

Okresy odpoczynku

Art. 132. § 1. Pracownikowi przysługuje w każdej dobie prawo do co

najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku, z zastrzeżeniem § 3

oraz art. 136 § 2 i art. 137.

§ 2. Przepis § 1 nie dotyczy:

1) pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem

pracy,

2) przypadków konieczności prowadzenia akcji ratowniczej w celu

ochrony życia lub zdrowia ludzkiego, ochrony mienia lub środowiska

albo usunięcia awarii.

§ 3. W przypadkach określonych w § 2 pracownikowi przysługuje, w

okresie rozliczeniowym, równoważny okres odpoczynku.

Art. 133. § 1. Pracownikowi przysługuje w każdym tygodniu prawo do

co najmniej 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku, obejmującego co

najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku dobowego.

§ 2. W przypadkach określonych w art. 132 § 2 oraz w przypadku

zmiany pory wykonywania pracy przez pracownika w związku z jego

przejściem na inną zmianę, zgodnie z ustalonym rozkładem czasu

pracy, tygodniowy nieprzerwany odpoczynek może obejmować

mniejszą liczbę godzin, nie może być jednak krótszy niż 24 godziny.

§ 3. Odpoczynek, o którym mowa w § 1 i 2, powinien przypadać w

niedzielę. Niedziela obejmuje 24 kolejne godziny, poczynając od

godziny 6.00 w tym dniu, chyba że u danego pracodawcy została

ustalona inna godzina.

§ 4. W przypadkach dozwolonej pracy w niedzielę odpoczynek, o

którym mowa w § 1 i 2, może przypadać w innym dniu niż niedziela.

Art. 134. Jeżeli dobowy wymiar czasu pracy pracownika wynosi co

najmniej 6 godzin, pracownik ma prawo do przerwy w pracy trwającej

co najmniej 15 minut, wliczanej do czasu pracy.

Rozdział IV

Systemy i rozkłady czasu pracy

Art. 135. § 1. Jeżeli jest to uzasadnione rodzajem pracy lub jej

organizacją, może być stosowany system równoważnego czasu pracy,

w którym jest dopuszczalne przedłużenie dobowego wymiaru czasu

pracy, nie więcej jednak niż do 12 godzin, w okresie rozliczeniowym

nieprzekraczającym 1 miesiąca. Przedłużony dobowy wymiar czasu

pracy jest równoważony krótszym dobowym wymiarem czasu pracy w

niektórych dniach lub dniami wolnymi od pracy.

§ 2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres rozliczeniowy, o

którym mowa w § 1, może być przedłużony, nie więcej jednak niż do 3

miesięcy.

§ 3. Przy pracach uzależnionych od pory roku lub warunków

atmosferycznych okres rozliczeniowy, o którym mowa w § 1, może być

przedłużony, nie więcej jednak niż do 4 miesięcy.

Art. 136. § 1. Przy pracach polegających na dozorze urządzeń lub

związanych z częściowym pozostawaniem w pogotowiu do pracy może

być stosowany system równoważnego czasu pracy, w którym jest

dopuszczalne przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy, nie więcej

jednak niż do 16 godzin, w okresie rozliczeniowym

nieprzekraczającym 1 miesiąca.

§ 2. W systemie czasu pracy, o którym mowa w § 1, pracownikowi

przysługuje, bezpośrednio po każdym okresie wykonywania pracy w

przedłużonym dobowym wymiarze czasu pracy, odpoczynek przez czas

odpowiadający co najmniej liczbie przepracowanych godzin,

niezależnie od odpoczynku przewidzianego w art. 133.

Art. 137. Do pracowników zatrudnionych przy pilnowaniu mienia lub

ochronie osób, a także pracowników zakładowych straży pożarnych i

zakładowych służb ratowniczych może być stosowany system

równoważnego czasu pracy, w którym jest dopuszczalne przedłużenie

dobowego wymiaru czasu pracy do 24 godzin, w okresie

rozliczeniowym nieprzekraczającym 1 miesiąca. Przepisy art. 135 § 2 i

3 oraz art. 136 § 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 138. § 1. Przy pracach, które ze względu na technologię produkcji

nie mogą być wstrzymane (praca w ruchu ciągłym), może być

stosowany system czasu pracy, w którym jest dopuszczalne

przedłużenie czasu pracy do 43 godzin przeciętnie na tydzień w

okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 tygodni, a jednego dnia

w niektórych tygodniach w tym okresie dobowy wymiar czasu pracy

może być przedłużony do 12 godzin. Za każdą godzinę pracy powyżej 8

godzin na dobę w dniu wykonywania pracy w przedłużonym wymiarze

czasu pracy pracownikowi przysługuje dodatek do wynagrodzenia, o

którym mowa w art. 1511 § 1 pkt 1.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się także w przypadku, gdy praca nie może być

wstrzymana ze względu na konieczność ciągłego zaspokajania potrzeb

ludności.

§ 3. W przypadkach określonych w § 1 i 2 obowiązujący pracownika

wymiar czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym oblicza się:

1) mnożąc 8 godzin przez liczbę dni kalendarzowych przypadających

w okresie rozliczeniowym, z wyłączeniem niedziel, świąt oraz dni

wolnych od pracy wynikających z rozkładu czasu pracy w przeciętnie

pięciodniowym tygodniu pracy, a następnie

2) dodając do otrzymanej liczby liczbę godzin odpowiadającą

przedłużonemu u danego pracodawcy tygodniowemu wymiarowi czasu

pracy.

§ 4. Liczba godzin odpowiadająca przedłużonemu u danego

pracodawcy tygodniowemu wymiarowi czasu pracy nie może

przekraczać 4 godzin na każdy tydzień okresu rozliczeniowego, w

którym następuje przedłużenie czasu pracy.

§ 5. Przepisy art. 130 § 2 zdanie drugie i § 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 139. § 1. Jeżeli jest to uzasadnione rodzajem pracy lub jej

organizacją, może być stosowany system przerywanego czasu pracy

według z góry ustalonego rozkładu przewidującego nie więcej niż

jedną przerwę w pracy w ciągu doby, trwającą nie dłużej niż 5 godzin.

Przerwy nie wlicza się do czasu pracy, jednakże za czas tej przerwy

pracownikowi przysługuje prawo do wynagrodzenia w wysokości

połowy wynagrodzenia należnego za czas przestoju.

§ 2. Systemu przerywanego czasu pracy nie stosuje się do pracownika

objętego systemem czasu pracy, o którym mowa w art. 135-138, 143 i

144.

§ 3. System przerywanego czasu pracy wprowadza się w układzie

zbiorowym pracy, z zastrzeżeniem § 4.

§ 4. U pracodawcy będącego osobą fizyczną, prowadzącego działalność

w zakresie rolnictwa i hodowli, u którego nie działa zakładowa

organizacja związkowa, system przerywanego czasu pracy może być

stosowany na podstawie umowy o pracę. Pracownikowi przysługuje

wynagrodzenie za czas przerwy, o której mowa w § 1, jeżeli wynika to

z umowy o pracę.

Art. 140. W przypadkach uzasadnionych rodzajem pracy lub jej

organizacją albo miejscem wykonywania pracy może być stosowany

system zadaniowego czasu pracy. Pracodawca, po porozumieniu z

pracownikiem, ustala czas niezbędny do wykonania powierzonych

zadań, uwzględniając wymiar czasu pracy wynikający z norm

określonych w art. 129.

Art. 141. § 1. Pracodawca może wprowadzić jedną przerwę w pracy

niewliczaną do czasu pracy, w wymiarze nieprzekraczającym 60 minut,

przeznaczoną na spożycie posiłku lub załatwienie spraw osobistych.

§ 2. Przerwę w pracy, o której mowa w § 1, wprowadza się w układzie

zbiorowym pracy lub regulaminie pracy albo w umowie o pracę, jeżeli

pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest

obowiązany do ustalenia regulaminu pracy.

Art. 142. Na pisemny wniosek pracownika pracodawca może ustalić

indywidualny rozkład jego czasu pracy w ramach systemu czasu pracy,

którym pracownik jest objęty.

Art. 143. Na pisemny wniosek pracownika może być do niego

stosowany system skróconego tygodnia pracy. W tym systemie jest

dopuszczalne wykonywanie pracy przez pracownika przez mniej niż 5

dni w ciągu tygodnia, przy równoczesnym przedłużeniu dobowego

wymiaru czasu pracy, nie więcej niż do 12 godzin, w okresie

rozliczeniowym nieprzekraczającym 1 miesiąca.

Art. 144. Na pisemny wniosek pracownika może być do niego

stosowany system czasu pracy, w którym praca jest świadczona

wyłącznie w piątki, soboty, niedziele i święta. W tym systemie jest

dopuszczalne przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy, nie więcej

jednak niż do 12 godzin, w okresie rozliczeniowym

nieprzekraczającym 1 miesiąca.

Art. 145. § 1. Skrócenie czasu pracy poniżej norm określonych w art.

129 § 1 dla pracowników zatrudnionych w warunkach szczególnie

uciążliwych lub szczególnie szkodliwych dla zdrowia może polegać na

ustanowieniu przerw w pracy wliczanych do czasu pracy albo na

obniżeniu tych norm, a w przypadku pracy monotonnej lub pracy w

ustalonym z góry tempie polega na wprowadzeniu przerw w pracy

wliczanych do czasu pracy.

§ 2. Wykaz prac, o których mowa w § 1, ustala pracodawca po

konsultacji z pracownikami lub ich przedstawicielami w trybie i na

zasadach określonych w art. 23711a i art. 23713a oraz po zasięgnięciu

opinii lekarza sprawującego profilaktyczną opiekę zdrowotną nad

pracownikami.

Art. 146. Praca zmianowa jest dopuszczalna bez względu na

stosowany system czasu pracy.

Art. 147. W każdym systemie czasu pracy, jeżeli przewiduje on rozkład

czasu pracy obejmujący pracę w niedziele i święta, pracownikom

zapewnia się łączną liczbę dni wolnych od pracy w przyjętym okresie

rozliczeniowym odpowiadającą co najmniej liczbie niedziel, świąt oraz

dni wolnych od pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy

przypadających w tym okresie.

Art. 148. W systemach i rozkładach czasu pracy, o których mowa w

art. 135-138, 143 i 144, czas pracy:

1) pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy, na których

występują przekroczenia najwyższych dopuszczalnych stężeń lub

natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia,

2) pracownic w ciąży,

3) pracowników opiekujących się dzieckiem do ukończenia przez nie

4 roku życia, bez ich zgody

- nie może przekraczać 8 godzin. Pracownik zachowuje prawo do

wynagrodzenia za czas nieprzepracowany w związku ze

zmniejszeniem z tego powodu wymiaru jego czasu pracy.

Art. 149. § 1. Pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy pracownika

do celów prawidłowego ustalenia jego wynagrodzenia i innych

świadczeń związanych z pracą. Pracodawca udostępnia tę ewidencję

pracownikowi, na jego żądanie.

§ 2. W stosunku do pracowników objętych systemem zadaniowego

czasu pracy, pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy

zakładem pracy oraz pracowników otrzymujących ryczałt za godziny

nadliczbowe lub za pracę w porze nocnej nie ewidencjonuje się godzin

pracy.

Art. 150. § 1. Systemy i rozkłady czasu pracy oraz przyjęte okresy

rozliczeniowe czasu pracy ustala się w układzie zbiorowym pracy lub w

regulaminie pracy albo w obwieszczeniu, jeżeli pracodawca nie jest

objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia

regulaminu pracy, z zastrzeżeniem § 2 i 3 oraz art. 139 § 3 i 4.

§ 2. Pracodawca, u którego nie działa zakładowa organizacja

związkowa, a także pracodawca, u którego zakładowa organizacja

związkowa nie wyraża zgody na ustalenie lub zmianę systemów i

rozkładów czasu pracy oraz okresów rozliczeniowych czasu pracy,

może stosować okresy rozliczeniowe czasu pracy określone w art. 129

§ 2 i w art. 135 § 2 i 3 - po uprzednim zawiadomieniu właściwego

inspektora pracy.

§ 3. Zastosowanie do pracownika systemów czasu pracy, o których

mowa w art. 143 i 144, następuje na podstawie umowy o pracę.

§ 4. Do obwieszczenia, o którym mowa w § 1, stosuje się odpowiednio

art. 1043.


Post został pochwalony 0 razy
 
Zobacz profil autora
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum Związek Zawodowy "TRAMWAJARZ" Strona Główna -> USTAWY Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)
Strona 1 z 1

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach