Forum Związek Zawodowy "TRAMWAJARZ" Strona Główna Związek Zawodowy "TRAMWAJARZ"
STRONA OFICJALNA ZZ"TRAMWAJARZ" PRACOWNIKÓW TRAMWAJE SZCZECIŃSKIE SP. Z O.O.


KODEKS PRACY str. 5

 
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum Związek Zawodowy "TRAMWAJARZ" Strona Główna -> USTAWY
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Administrator
Administrator



Dołączył: 10 Sie 2006
Posty: 74
Przeczytał: 0 tematów

Ostrzeżeń: 0/2
Skąd: Szczecin
Płeć: Mężczyzna

 PostWysłany: Śro 10:38, 18 Paź 2006    Temat postu: KODEKS PRACY str. 5 Back to top

Art. 1043. § 1. Regulamin pracy wchodzi w życie po upływie 2 tygodni od dnia

podania go do wiadomości pracowników, w sposób przyjęty u danego

pracodawcy.

§ 2. Pracodawca jest obowiązany zapoznać pracownika z treścią regulaminu

pracy przed rozpoczęciem przez niego pracy.

Art. 1044. (uchylony).

Rozdział V

Nagrody i wyróżnienia

Art. 105. Pracownikom, którzy przez wzorowe wypełnianie swoich

obowiązków, przejawianie inicjatywy w pracy i podnoszenie jej

wydajności oraz jakości przyczyniają się szczególnie do wykonywania

zadań zakładu, mogą być przyznawane nagrody i wyróżnienia. Odpis

zawiadomienia o przyznaniu nagrody lub wyróżnienia składa się do akt

osobowych pracownika.

Art. 106. (skreślony).

Art. 107. (uchylony).

Rozdział VI

Odpowiedzialność porządkowa pracowników

Art. 108. § 1. Za nieprzestrzeganie przez pracownika ustalonej

organizacji i porządku w procesie pracy, przepisów bezpieczeństwa i

higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych, a także przyjętego

sposobu potwierdzania przybycia i obecności w pracy oraz

usprawiedliwiania nieobecności w pracy, pracodawca może stosować:

1) karę upomnienia,

2) karę nagany.

§ 2. Za nieprzestrzeganie przez pracownika przepisów bezpieczeństwa i higieny

pracy lub przepisów przeciwpożarowych, opuszczenie pracy bez

usprawiedliwienia, stawienie się do pracy w stanie nietrzeźwości lub

spożywanie alkoholu w czasie pracy - pracodawca może również stosować karę

pieniężną.

§ 3. Kara pieniężna za jedno przekroczenie, jak i za każdy dzień

nieusprawiedliwionej nieobecności, nie może być wyższa od jednodniowego

wynagrodzenia pracownika, a łącznie kary pieniężne nie mogą przewyższać

dziesiątej części wynagrodzenia przypadającego pracownikowi do wypłaty, po

dokonaniu potrąceń, o których mowa w art. 87 § 1 pkt 1-3.

§ 4. Wpływy z kar pieniężnych przeznacza się na poprawę warunków

bezpieczeństwa i higieny pracy.

Art. 109. § 1. Kara nie może być zastosowana po upływie 2 tygodni od

powzięcia wiadomości o naruszeniu obowiązku pracowniczego i po upływie 3

miesięcy od dopuszczenia się tego naruszenia.

§ 2. Kara może być zastosowana tylko po uprzednim wysłuchaniu pracownika.

§ 3. Jeżeli z powodu nieobecności w zakładzie pracy pracownik nie może być

wysłuchany, bieg dwutygodniowego terminu przewidzianego w § 1 nie

rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu do dnia stawienia się

pracownika do pracy.

Art. 110. O zastosowanej karze pracodawca zawiadamia pracownika na

piśmie, wskazując rodzaj naruszenia obowiązków pracowniczych i datę

dopuszczenia się przez pracownika tego naruszenia oraz informując go o

prawie zgłoszenia sprzeciwu i terminie jego wniesienia. Odpis zawiadomienia

składa się do akt osobowych pracownika.

Art. 111. Przy stosowaniu kary bierze się pod uwagę w szczególności rodzaj

naruszenia obowiązków pracowniczych, stopień winy pracownika i jego

dotychczasowy stosunek do pracy.

Art. 112. § 1. Jeżeli zastosowanie kary nastąpiło z naruszeniem przepisów

prawa, pracownik może w ciągu 7 dni od dnia zawiadomienia go o ukaraniu

wnieść sprzeciw. O uwzględnieniu lub odrzuceniu sprzeciwu decyduje

pracodawca po rozpatrzeniu stanowiska reprezentującej pracownika

zakładowej organizacji związkowej. Nieodrzucenie sprzeciwu w ciągu 14 dni od

dnia jego wniesienia jest równoznaczne z uwzględnieniem sprzeciwu.

§ 2. Pracownik, który wniósł sprzeciw, może w ciągu 14 dni od dnia

zawiadomienia o odrzuceniu tego sprzeciwu wystąpić do sądu pracy o

uchylenie zastosowanej wobec niego kary.

§ 3. W razie uwzględnienia sprzeciwu wobec zastosowanej kary pieniężnej lub

uchylenia tej kary przez sąd pracy, pracodawca jest obowiązany zwrócić

pracownikowi równowartość kwoty tej kary.

Art. 113. § 1. Karę uważa się za niebyłą, a odpis zawiadomienia o ukaraniu

usuwa z akt osobowych pracownika po roku nienagannej pracy. Pracodawca

może, z własnej inicjatywy lub na wniosek reprezentującej pracownika

zakładowej organizacji związkowej, uznać karę za niebyłą przed upływem tego

terminu.

§ 2. Przepis § 1 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio w razie uwzględnienia

sprzeciwu przez pracodawcę albo wydania przez sąd pracy orzeczenia o

uchyleniu kary.

Art. 1131. (skreślony).

DZIAŁ PIĄTY

ODPOWIEDZIALNOŚĆ MATERIALNA PRACOWNIKÓW

Rozdział I

Odpowiedzialność pracownika za szkodę wyrządzoną pracodawcy

Art. 114. Pracownik, który wskutek niewykonania lub nienależytego

wykonania obowiązków pracowniczych ze swej winy wyrządził pracodawcy

szkodę, ponosi odpowiedzialność materialną według zasad określonych w

przepisach niniejszego rozdziału.

Art. 115. Pracownik ponosi odpowiedzialność za szkodę w granicach

rzeczywistej straty poniesionej przez pracodawcę i tylko za normalne

następstwa działania lub zaniechania, z którego wynikła szkoda.

Art. 116. Pracodawca jest obowiązany wykazać okoliczności uzasadniające

odpowiedzialność pracownika oraz wysokość powstałej szkody.

Art. 117. § 1. Pracownik nie ponosi odpowiedzialności za szkodę w takim

zakresie, w jakim pracodawca lub inna osoba przyczyniły się do jej powstania

albo zwiększenia.

§ 2. Pracownik nie ponosi ryzyka związanego z działalnością pracodawcy, a w

szczególności nie odpowiada za szkodę wynikłą w związku z działaniem w

granicach dopuszczalnego ryzyka.

§ 3. (skreślony).

Art. 118. W razie wyrządzenia szkody przez kilku pracowników każdy z nich

ponosi odpowiedzialność za część szkody stosownie do przyczynienia się do

niej i stopnia winy. Jeżeli nie jest możliwe ustalenie stopnia winy i

przyczynienia się poszczególnych pracowników do powstania szkody,

odpowiadają oni w częściach równych.

Art. 119. Odszkodowanie ustala się w wysokości wyrządzonej szkody, jednak

nie może ono przewyższać kwoty trzymiesięcznego wynagrodzenia

przysługującego pracownikowi w dniu wyrządzenia szkody.

Art. 120. § 1. W razie wyrządzenia przez pracownika przy wykonywaniu przez

niego obowiązków pracowniczych szkody osobie trzeciej, zobowiązany do

naprawienia szkody jest wyłącznie pracodawca.

§ 2. Wobec pracodawcy, który naprawił szkodę wyrządzoną osobie trzeciej,

pracownik ponosi odpowiedzialność przewidzianą w przepisach niniejszego

rozdziału.

Art. 121. § 1. Jeżeli naprawienie szkody następuje na podstawie ugody

pomiędzy pracodawcą i pracownikiem, wysokość odszkodowania może być

obniżona, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy, a w

szczególności stopnia winy pracownika i jego stosunku do obowiązków

pracowniczych.

§ 2. Przy uwzględnieniu okoliczności wymienionych w § 1 wysokość

odszkodowania może być także obniżona przez sąd pracy; dotyczy to również

przypadku, gdy naprawienie szkody następuje na podstawie ugody sądowej.

Art. 1211. § 1. W razie niewykonania ugody przez pracownika, podlega ona

wykonaniu w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, po nadaniu

jej klauzuli wykonalności przez sąd pracy.

§ 2. Sąd pracy odmówi nadania klauzuli wykonalności ugodzie, jeżeli ustali, że

jest ona sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego.

Art. 122. Jeżeli pracownik umyślnie wyrządził szkodę, jest obowiązany do jej

naprawienia w pełnej wysokości.

Art. 123. (skreślony).

Rozdział II

Odpowiedzialność za mienie powierzone pracownikowi

Art. 124. § 1. Pracownik, któremu powierzono z obowiązkiem zwrotu albo do

wyliczenia się:

1) pieniądze, papiery wartościowe lub kosztowności,

2) narzędzia i instrumenty lub podobne przedmioty, a także środki ochrony

indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze,

odpowiada w pełnej wysokości za szkodę powstałą w tym mieniu.

§ 2. Pracownik odpowiada w pełnej wysokości również za szkodę w mieniu

innym niż wymienione w § 1, powierzonym mu z obowiązkiem zwrotu albo do

wyliczenia się.

§ 3. Od odpowiedzialności określonej w § 1 i 2 pracownik może się uwolnić,

jeżeli wykaże, że szkoda powstała z przyczyn od niego niezależnych, a w

szczególności wskutek niezapewnienia przez pracodawcę warunków

umożliwiających zabezpieczenie powierzonego mienia.

Art. 125. § 1. Na zasadach określonych w art. 124 pracownicy mogą przyjąć

wspólną odpowiedzialność materialną za mienie powierzone im łącznie z

obowiązkiem wyliczenia się. Podstawą łącznego powierzenia mienia jest umowa

o współodpowiedzialności materialnej, zawarta na piśmie przez pracowników z

pracodawcą.

§ 2. Pracownicy ponoszący wspólną odpowiedzialność materialną odpowiadają

w częściach określonych w umowie. Jednakże w razie ustalenia, że szkoda w

całości lub w części została spowodowana przez niektórych pracowników, za

całość szkody lub za stosowną jej część odpowiadają tylko sprawcy szkody.

Art. 126. § 1. Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia zakres i

szczegółowe zasady stosowania przepisów art. 125 oraz tryb łącznego

powierzania mienia.

§ 2. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może określić warunki

odpowiedzialności za szkodę w mieniu, o którym mowa w art. 124 § 2 i w art.

125:

1) w ograniczonej wysokości, ustalonej tym rozporządzeniem,

2) na zasadach przewidzianych w art. 114-116 i 118.

Art. 127. Do odpowiedzialności określonej w art. 124-126 stosuje się

odpowiednio przepisy art. 117, 121, 1211 i 122


Post został pochwalony 0 razy
 
Zobacz profil autora
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum Związek Zawodowy "TRAMWAJARZ" Strona Główna -> USTAWY Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)
Strona 1 z 1

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach