Forum Związek Zawodowy "TRAMWAJARZ" Strona Główna Związek Zawodowy "TRAMWAJARZ"
STRONA OFICJALNA ZZ"TRAMWAJARZ" PRACOWNIKÓW TRAMWAJE SZCZECIŃSKIE SP. Z O.O.


KODEKS PRACY str. 11

 
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum Związek Zawodowy "TRAMWAJARZ" Strona Główna -> USTAWY
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Administrator
Administrator



Dołączył: 10 Sie 2006
Posty: 74
Przeczytał: 0 tematów

Ostrzeżeń: 0/2
Skąd: Szczecin
Płeć: Mężczyzna

 PostWysłany: Śro 10:44, 18 Paź 2006    Temat postu: KODEKS PRACY str. 11 Back to top

Rozdział VIII

Szkolenie

Art. 2372. Minister Edukacji Narodowej jest obowiązany zapewnić

uwzględnianie problematyki bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii w

programach nauczania w szkołach, po uzgodnieniu zakresu tej problematyki z

Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej.

Art. 2373. § 1. Nie wolno dopuścić pracownika do pracy, do której

wykonywania nie posiada on wymaganych kwalifikacji lub potrzebnych

umiejętności, a także dostatecznej znajomości przepisów oraz zasad

bezpieczeństwa i higieny pracy.

§ 2. Pracodawca jest obowiązany zapewnić przeszkolenie pracownika w

zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy przed dopuszczeniem go do pracy oraz

prowadzenie okresowych szkoleń w tym zakresie. Szkolenie pracownika przed

dopuszczeniem do pracy nie jest wymagane w przypadku podjęcia przez niego

pracy na tym samym stanowisku pracy, które zajmował u danego pracodawcy

bezpośrednio przed nawiązaniem z tym pracodawcą kolejnej umowy o pracę.

§ 21. Pracodawca jest obowiązany odbyć szkolenie w dziedzinie

bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie niezbędnym do

wykonywania ciążących na nim obowiązków. Szkolenie to powinno być

okresowo powtarzane.

§ 3. Szkolenia, o których mowa w § 2, odbywają się w czasie pracy i na koszt

pracodawcy.

Art. 2374. § 1. Pracodawca jest obowiązany zaznajamiać pracowników z

przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczącymi

wykonywanych przez nich prac.

§ 2. Pracodawca jest obowiązany wydawać szczegółowe instrukcje i wskazówki

dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach pracy.

§ 3. Pracownik jest obowiązany potwierdzić na piśmie zapoznanie się z

przepisami oraz zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy.

Art. 2375. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe zasady szkolenia w dziedzinie

bezpieczeństwa i higieny pracy, zakres tego szkolenia, wymagania

dotyczące treści i realizacji programów szkolenia, sposób

dokumentowania szkolenia oraz przypadki, w których pracodawcy lub

pracownicy mogą być zwolnieni z określonych rodzajów szkolenia.

Rozdział IX

Środki ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze

Art. 2376. § 1. Pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi

nieodpłatnie środki ochrony indywidualnej zabezpieczające przed działaniem

niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia czynników występujących w

środowisku pracy oraz informować go o sposobach posługiwania się tymi

środkami.

§ 2. (skreślony).

§ 3. Pracodawca jest obowiązany dostarczać pracownikowi środki ochrony

indywidualnej, które spełniają wymagania dotyczące oceny zgodności

określone w odrębnych przepisach.

Art. 2377. § 1. Pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi

nieodpłatnie odzież i obuwie robocze, spełniające wymagania określone w

Polskich Normach:

1) jeżeli odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu

zabrudzeniu,

2) ze względu na wymagania technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwa i

higieny pracy.

§ 2. Pracodawca może ustalić stanowiska, na których dopuszcza się

używanie przez pracowników, za ich zgodą, własnej odzieży i obuwia

roboczego, spełniających wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy.

§ 3. Przepis § 2 nie dotyczy stanowisk, na których są wykonywane prace

związane z bezpośrednią obsługą maszyn i innych urządzeń technicznych albo

prace powodujące intensywne brudzenie lub skażenie odzieży i obuwia

roboczego środkami chemicznymi lub promieniotwórczymi albo materiałami

biologicznie zakaźnymi.

§ 4. Pracownikowi używającemu własnej odzieży i obuwia roboczego, zgodnie z

§ 2, pracodawca wypłaca ekwiwalent pieniężny w wysokości uwzględniającej

ich aktualne ceny.

Art. 2378. § 1. Pracodawca ustala rodzaje środków ochrony

indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, których stosowanie na

określonych stanowiskach jest niezbędne w związku z art. 2376 § 1 i

art. 2377 § 1, oraz przewidywane okresy użytkowania odzieży i obuwia

roboczego.

§ 2. Środki ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze, o których

mowa w art. 2376 § 1 i art. 2377 § 1, stanowią własność pracodawcy.

Art. 2379. § 1. Pracodawca nie może dopuścić pracownika do pracy bez

środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego,

przewidzianych do stosowania na danym stanowisku pracy.

§ 2. Pracodawca jest obowiązany zapewnić, aby stosowane środki ochrony

indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze posiadały właściwości ochronne i

użytkowe, oraz zapewnić odpowiednio ich pranie, konserwację, naprawę,

odpylanie i odkażanie.

§ 3. Jeżeli pracodawca nie może zapewnić prania odzieży roboczej, czynności

te mogą być wykonywane przez pracownika, pod warunkiem wypłacania przez

pracodawcę ekwiwalentu pieniężnego w wysokości kosztów poniesionych przez

pracownika.

Art. 23710. § 1. Pracodawca jest obowiązany zapewnić, aby środki ochrony

indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze, które w wyniku stosowania w

procesie pracy uległy skażeniu środkami chemicznymi lub promieniotwórczymi

albo materiałami biologicznie zakaźnymi, były przechowywane wyłącznie w

miejscu przez niego wyznaczonym.

§ 2. Powierzanie pracownikowi prania, konserwacji, odpylania i odkażania

przedmiotów, o których mowa w § 1, jest niedopuszczalne.

Rozdział X

Służba bezpieczeństwa i higieny pracy

Art. 23711. § 1. Pracodawca zatrudniający więcej niż 100 pracowników

tworzy służbę bezpieczeństwa i higieny pracy, zwaną dalej "służbą

bhp", pełniącą funkcje doradcze i kontrolne w zakresie bezpieczeństwa

i higieny pracy, zaś pracodawca zatrudniający do 100 pracowników

powierza wykonywanie zadań służby bhp pracownikowi

zatrudnionemu przy innej pracy. Pracodawca posiadający ukończone

szkolenie niezbędne do wykonywania zadań służby bhp może sam

wykonywać zadania tej służby, jeżeli:

1) zatrudnia do 10 pracowników albo

2) zatrudnia do 20 pracowników i jest zakwalifikowany do grupy

działalności, dla której ustalono nie wyższą niż trzecia kategorię

ryzyka w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym z tytułu

wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

§ 2. Pracodawca - w przypadku braku kompetentnych pracowników -

może powierzyć wykonywanie zadań służby bhp specjalistom spoza

zakładu pracy. Pracownik służby bhp oraz pracownik zatrudniony przy

innej pracy, któremu powierzono wykonywanie zadań służby bhp, o

którym mowa w § 1, a także specjalista spoza zakładu pracy powinni

spełniać wymagania kwalifikacyjne niezbędne do wykonywania zadań

służby bhp oraz ukończyć szkolenie w dziedzinie bezpieczeństwa i

higieny pracy dla pracowników tej służby.

§ 3. Pracownik służby bhp oraz pracownik zatrudniony przy innej

pracy, któremu powierzono wykonywanie zadań tej służby, nie mogą

ponosić jakichkolwiek niekorzystnych dla nich następstw z powodu

wykonywania zadań i uprawnień służby bhp.

§ 4. Właściwy inspektor pracy może nakazać utworzenie służby bhp,

albo zwiększenie liczby pracowników tej służby, jeżeli jest to

uzasadnione stwierdzonymi zagrożeniami zawodowymi.

§ 5. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowy zakres działania, uprawnienia, organizację, liczebność i

podporządkowanie służby bhp,

2) kwalifikacje wymagane do wykonywania zadań służby bhp.

Rozdział XI

Konsultacje w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz komisja

bezpieczeństwa i higieny pracy

Art. 23711a. § 1. Pracodawca konsultuje z pracownikami lub ich

przedstawicielami wszystkie działania związane z bezpieczeństwem i

higieną pracy, w szczególności dotyczące:

1) zmian w organizacji pracy i wyposażeniu stanowisk pracy,

wprowadzania nowych procesów technologicznych oraz substancji i

preparatów chemicznych, jeżeli mogą one stwarzać zagrożenie dla

zdrowia lub życia pracowników,

2) oceny ryzyka zawodowego występującego przy wykonywaniu

określonych prac oraz informowania pracowników o tym ryzyku,

3) tworzenia służby bhp lub powierzania wykonywania zadań tej

służby innym osobom oraz wyznaczania pracowników do udzielania

pierwszej pomocy,

4) przydzielania pracownikom środków ochrony indywidualnej oraz

odzieży i obuwia roboczego,

5) szkolenia pracowników w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny

pracy.

§ 2. Pracownicy lub ich przedstawiciele mogą przedstawiać

pracodawcy wnioski w sprawie eliminacji lub ograniczenia zagrożeń

zawodowych.

§ 3. Pracodawca zapewnia odpowiednie warunki do przeprowadzania

konsultacji, a zwłaszcza zapewnia, aby odbywały się w godzinach

pracy. Za czas nieprzepracowany w związku z udziałem w

konsultacjach pracownicy lub ich przedstawiciele zachowują prawo do

wynagrodzenia.

§ 4. Na umotywowany wniosek pracowników lub ich przedstawicieli

dotyczący spraw zagrożenia zdrowia i życia pracowników inspektorzy

pracy Państwowej Inspekcji Pracy przeprowadzają kontrole oraz

stosują środki prawne przewidziane w przepisach o Państwowej

Inspekcji Pracy.

§ 5. U pracodawcy, u którego została powołana komisja

bezpieczeństwa i higieny pracy - konsultacje, o których mowa w § 1,

mogą być prowadzone w ramach tej komisji, natomiast uprawnienia, o

których mowa w § 2 i 4, przysługują pracownikom lub ich

przedstawicielom wchodzącym w skład komisji.

§ 6. Pracownicy lub ich przedstawiciele nie mogą ponosić

jakichkolwiek niekorzystnych dla nich konsekwencji z tytułu

działalności, o której mowa w § 1, 2 i 4. Dotyczy to również

pracowników lub ich przedstawicieli, o których mowa w § 5.

Art. 23712. § 1. Pracodawca zatrudniający więcej niż 250 pracowników

powołuje komisję bezpieczeństwa i higieny pracy, zwaną dalej

"komisją bhp", jako swój organ doradczy i opiniodawczy. W skład

komisji bhp wchodzą w równej liczbie przedstawiciele pracodawcy, w

tym pracownicy służby bhp i lekarz sprawujący profilaktyczną opiekę

zdrowotną nad pracownikami, oraz przedstawiciele pracowników, w

tym społeczny inspektor pracy.

§ 2. Przewodniczącym komisji bhp jest pracodawca lub osoba przez

niego upoważniona, a wiceprzewodniczącym - społeczny inspektor

pracy lub przedstawiciel pracowników.

Art. 23713. § 1. Zadaniem komisji bhp jest dokonywanie przeglądu

warunków pracy, okresowej oceny stanu bezpieczeństwa i higieny

pracy, opiniowanie podejmowanych przez pracodawcę środków

zapobiegających wypadkom przy pracy i chorobom zawodowym,

formułowanie wniosków dotyczących poprawy warunków pracy oraz

współdziałanie z pracodawcą w realizacji jego obowiązków w zakresie

bezpieczeństwa i higieny pracy.

§ 2. Posiedzenia komisji bhp odbywają się w godzinach pracy, nie

rzadziej niż raz na kwartał. Za czas nieprzepracowany w związku z

udziałem w posiedzeniach komisji bhp pracownik zachowuje prawo do

wynagrodzenia.

§ 3. Komisja bhp w związku z wykonywaniem zadań wymienionych w

§ 1 korzysta z ekspertyz lub opinii specjalistów spoza zakładu pracy w

przypadkach uzgodnionych z pracodawcą i na jego koszt.

Art. 23713a. Przedstawiciele pracowników, o których mowa w art.

23711a i art. 23712, są wybierani przez zakładowe organizacje

związkowe, a jeżeli u pracodawcy takie organizacje nie działają - przez

pracowników, w trybie przyjętym w zakładzie pracy.

Rozdział XII

Obowiązki organów sprawujących nadzór nad przedsiębiorstwami lub

innymi jednostkami organizacyjnymi państwowymi albo

samorządowymi

Art. 23714. Organy sprawujące nadzór nad przedsiębiorstwami lub innymi

jednostkami organizacyjnymi państwowymi albo samorządowymi są

obowiązane podejmować działania na rzecz kształtowania bezpiecznych i

higienicznych warunków pracy, w szczególności:

1) udzielać przedsiębiorstwom i jednostkom organizacyjnym pomocy przy

wykonywaniu zadań z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy,

2) dokonywać, co najmniej raz w roku, oceny stanu bezpieczeństwa i higieny

pracy w przedsiębiorstwach i jednostkach organizacyjnych oraz określać

kierunki poprawy tego stanu,

3) w miarę potrzeb i możliwości - inicjować i prowadzić badania naukowe

dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy.

Rozdział XIII

Przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące wykonywania prac

w różnych gałęziach pracy

Art. 23715. § 1. Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem

Zdrowia i Opieki Społecznej określi, w drodze rozporządzenia, ogólnie

obowiązujące przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące prac

wykonywanych w różnych gałęziach pracy.

§ 2. Ministrowie właściwi dla określonych gałęzi pracy lub rodzajów prac w

porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej oraz Ministrem Zdrowia i

Opieki Społecznej określą, w drodze rozporządzenia, przepisy bezpieczeństwa i

higieny pracy dotyczące tych gałęzi lub prac.

DZIAŁ JEDENASTY

UKŁADY ZBIOROWE PRACY

Rozdział I

Przepisy ogólne

Art. 238. § 1. Ilekroć w przepisach działu jest mowa o:

1) ponadzakładowej organizacji związkowej - należy przez to rozumieć

organizację związkową będącą ogólnokrajowym związkiem zawodowym,

zrzeszeniem (federacją) związków zawodowych lub ogólnokrajową organizacją

międzyzwiązkową (konfederacją),

2) organizacji związkowej reprezentującej pracowników - należy przez to

rozumieć organizację związkową zrzeszającą pracowników, dla których układ

jest zawierany. Dotyczy to również zrzeszenia (federacji) związków

zawodowych, w skład którego wchodzą te organizacje związkowe, a także

ogólnokrajowej organizacji międzyzwiązkowej (konfederacji) zrzeszającej takie

organizacje związkowe lub zrzeszenia (federacje) związków zawodowych.

§ 2. Przepisy rozdziału odnoszące się do:

1) układu - stosuje się odpowiednio do układu ponadzakładowego i układu

zakładowego,

2) pracodawców - stosuje się odpowiednio do pracodawcy.

Art. 239. § 1. Układ zawiera się dla wszystkich pracowników zatrudnionych

przez pracodawców objętych jego postanowieniami, chyba że strony w układzie

postanowią inaczej.

§ 2. Układem mogą być objęte osoby świadczące pracę na innej podstawie niż

stosunek pracy; układem mogą być również objęci emeryci i renciści.

§ 3. Układu nie zawiera się dla:

1) członków korpusu służby cywilnej,

2) pracowników urzędów państwowych zatrudnionych na podstawie

mianowania i powołania,

3) pracowników samorządowych zatrudnionych na podstawie wyboru,

mianowania i powołania w:

a) urzędach marszałkowskich,

b) starostwach powiatowych,

c) urzędach gminy,

d) biurach (ich odpowiednikach) związków jednostek samorządu

terytorialnego,

e) biurach (ich odpowiednikach) jednostek administracyjnych jednostek

samorządu terytorialnego,

4) sędziów i prokuratorów.

Art. 240. § 1. Układ określa:

1) warunki, jakim powinna odpowiadać treść stosunku pracy, z

zastrzeżeniem § 3,

2) wzajemne zobowiązania stron układu, w tym dotyczące stosowania układu

i przestrzegania jego postanowień.

§ 2. Układ może określać inne sprawy poza wymienionymi w § 1, nie

uregulowane w przepisach prawa pracy w sposób bezwzględnie obowiązujący.

§ 3. Układ nie może naruszać praw osób trzecich.

§ 4. Zawarcie układu dla pracowników zatrudnionych w jednostkach

budżetowych, zakładach budżetowych oraz gospodarstwach pomocniczych

jednostek budżetowych może nastąpić wyłącznie w ramach środków

finansowych będących w ich dyspozycji, w tym wynagrodzeń określonych na

podstawie odrębnych przepisów.

§ 5. Wniosek o zarejestrowanie układu zawartego dla pracowników

zatrudnionych w jednostkach budżetowych, zakładach budżetowych oraz

gospodarstwach pomocniczych jednostek budżetowych powinien zawierać

oświadczenie organu, który utworzył dany podmiot lub przejął funkcje takiego

organu, o spełnieniu wymogu, o którym mowa w § 4.

Art. 241. (skreślony).

Art. 2411. Strony, określając wzajemne zobowiązania przy stosowaniu układu,

mogą w szczególności ustalić:

1) sposób publikacji układu i rozpowszechniania jego treści,

2) tryb dokonywania okresowych ocen funkcjonowania układu,

3) tryb wyjaśniania treści postanowień układu oraz rozstrzygania sporów

między stronami w tym zakresie.

4) (skreślony).

Art. 2412. § 1. Zawarcie układu następuje w drodze rokowań.

§ 2. Podmiot występujący z inicjatywą zawarcia układu jest obowiązany

powiadomić o tym każdą organizację związkową reprezentującą pracowników,

dla których ma być zawarty układ, w celu wspólnego prowadzenia rokowań

przez wszystkie organizacje związkowe.

§ 3. Strona uprawniona do zawarcia układu nie może odmówić żądaniu drugiej

strony podjęcia rokowań:

1) w celu zawarcia układu dla pracowników nie objętych układem,

2) w celu zmiany układu uzasadnionej istotną zmianą sytuacji ekonomicznej

bądź finansowej pracodawców lub pogorszeniem się sytuacji materialnej

pracowników,

3) jeżeli żądanie zostało zgłoszone nie wcześniej niż 60 dni przed upływem

okresu, na jaki układ został zawarty, albo po dniu wypowiedzenia układu.

Art. 2413. § 1. Każda ze stron jest obowiązana prowadzić rokowania w dobrej

wierze i z poszanowaniem słusznych interesów drugiej strony. Oznacza to w

szczególności:

1) uwzględnianie postulatów organizacji związkowej uzasadnionych sytuacją

ekonomiczną pracodawców,

2) powstrzymywanie się od wysuwania postulatów, których realizacja w

sposób oczywisty przekracza możliwości finansowe pracodawców,

3) poszanowanie interesów pracowników nie objętych układem.

§ 2. Strony układu mogą określić tryb rozstrzygania kwestii spornych

związanych z przedmiotem rokowań lub innych spornych zagadnień, które

mogą wyłonić się w trakcie tych rokowań. W takim przypadku nie mają

zastosowania przepisy o rozwiązywaniu sporów zbiorowych, chyba że strony

postanowią o ich stosowaniu w określonym zakresie.

Art. 2414. § 1. Pracodawca jest obowiązany udzielić przedstawicielom

związków zawodowych prowadzącym rokowania informacji o swojej sytuacji

ekonomicznej w zakresie objętym rokowaniami i niezbędnym do prowadzenia

odpowiedzialnych rokowań. Obowiązek ten dotyczy w szczególności informacji

objętych sprawozdawczością Głównego Urzędu Statystycznego.

§ 2. Przedstawiciele związków zawodowych są obowiązani do nieujawniania

uzyskanych od pracodawcy informacji, stanowiących tajemnicę

przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej

konkurencji.

§ 3. Na żądanie każdej ze stron może być powołany ekspert, którego zadaniem

jest przedstawienie opinii w sprawach związanych z przedmiotem rokowań.

Koszty ekspertyzy pokrywa strona, która żądała powołania eksperta, chyba że

strony postanowią inaczej.

§ 4. Przepisy § 1-3 nie naruszają przepisów o ochronie tajemnicy państwowej i

służbowej.

Art. 2415. § 1. Układ zawiera się w formie pisemnej na czas nie określony lub

na czas określony.

§ 2. W układzie ustala się zakres jego obowiązywania oraz wskazuje siedziby

stron układu.

§ 3. Przed upływem terminu obowiązywania układu zawartego na czas

określony strony mogą przedłużyć jego obowiązywanie na czas określony lub

uznać układ za zawarty na czas nie określony.

Art. 2416. § 1. Treść postanowień układu wyjaśniają wspólnie jego strony.

§ 2. Wyjaśnienia treści postanowień układu, dokonane wspólnie przez strony

układu, wiążą także strony, które zawarły porozumienie o stosowaniu tego

układu. Wyjaśnienia udostępnia się stronom porozumienia.

Art. 2417. § 1. Układ rozwiązuje się:

1) na podstawie zgodnego oświadczenia stron,

2) z upływem okresu, na który został zawarty,

3) z upływem okresu wypowiedzenia dokonanego przez jedną ze stron.

§ 2. Oświadczenie stron o rozwiązaniu układu oraz wypowiedzenie układu

następuje w formie pisemnej.

§ 3. Okres wypowiedzenia układu wynosi trzy miesiące kalendarzowe, chyba że

strony w układzie postanowią inaczej.

§ 4. (utracił moc).

§ 5. (skreślony).

Art. 2418. § 1. W okresie jednego roku od dnia przejścia zakładu pracy lub

jego części na nowego pracodawcę do pracowników stosuje się postanowienia

układu, którym byli objęci przed przejściem zakładu pracy lub jego części na

nowego pracodawcę, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.

Postanowienia tego układu stosuje się w brzmieniu obowiązującym w dniu

przejścia zakładu pracy lub jego części na nowego pracodawcę. Pracodawca

może stosować do tych pracowników korzystniejsze warunki niż wynikające z

dotychczasowego układu.

§ 2. Po upływie okresu stosowania dotychczasowego układu wynikające z tego

układu warunki umów o pracę lub innych aktów stanowiących podstawę

nawiązania stosunku pracy stosuje się do upływu okresu wypowiedzenia tych

warunków. Przepis art. 24113 § 2 zdanie drugie stosuje się.

§ 3. Jeżeli w przypadkach, o których mowa w § 1, nowy pracodawca przejmuje

również inne osoby objęte układem obowiązującym u dotychczasowego

pracodawcy, stosuje postanowienia układu dotyczące tych osób przez okres

jednego roku od dnia przejęcia.

§ 4. Jeżeli pracownicy przed ich przejęciem byli objęci układem

ponadzakładowym, obowiązującym u nowego pracodawcy, przepisy § 1-3

stosuje się do układu zakładowego.

Art. 2419. § 1. Zmiany do układu wprowadza się w drodze protokołów

dodatkowych. Do protokołów dodatkowych stosuje się odpowiednio przepisy

dotyczące układu.

§ 2. Jeżeli układ został zawarty przez więcej niż jedną organizację związkową,

przez okres jego obowiązywania wszelkie czynności dotyczące tego układu

podejmują organizacje związkowe, które go zawarły, z zastrzeżeniem § 3 i 4.

§ 3. Strony układu mogą wyrazić zgodę, aby w prawa i obowiązki strony

wstąpiła organizacja związkowa, która nie zawarła układu.

§ 4. Organizacja związkowa, która po zawarciu układu stała się

reprezentatywna na podstawie art. 24117 lub art. 24125a § 1, może wstąpić w

prawa i obowiązki strony układu, składając w tym celu oświadczenie stronom

tego układu. Do zakładowej organizacji związkowej art. 24125a § 3-5 stosuje

się odpowiednio.

§ 5. Informacja o wstąpieniu organizacji związkowej w prawa i obowiązki

strony układu podlega zgłoszeniu do rejestru układów.

Art. 24110. § 1. Strony uprawnione do zawarcia układu mogą zawrzeć

porozumienie o stosowaniu w całości lub w części układu, którego nie są

stronami. Do porozumienia stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące układu.

§ 2. Organ rejestrujący porozumienie, o którym mowa w § 1, powiadamia

strony układu o rejestracji tego porozumienia.

§ 3. Zmiana postanowień układu przez strony, które zawarły ten układ, nie

powoduje zmian w treści porozumienia, o którym mowa w § 1.

Art. 24111. § 1. Układ podlega wpisowi do rejestru prowadzonego dla:

1) układów ponadzakładowych przez ministra właściwego do spraw pracy,

2) układów zakładowych przez właściwego okręgowego inspektora pracy.

§ 2. Układ zawarty zgodnie z prawem podlega rejestracji w ciągu:

1) trzech miesięcy - w odniesieniu do układu ponadzakładowego,

2) jednego miesiąca - w odniesieniu do układu zakładowego

- od dnia złożenia wniosku w tej sprawie przez jedną ze stron układu.

§ 3. Jeżeli postanowienia układu są niezgodne z prawem, organ uprawniony do

jego rejestracji może:

1) za zgodą stron układu wpisać układ do rejestru bez tych postanowień,

2) wezwać strony układu do dokonania w układzie odpowiednich zmian w

terminie 14 dni.

§ 4. Jeżeli strony układu nie wyrażą zgody na wpisanie układu do rejestru bez

postanowień niezgodnych z prawem lub nie dokonają w terminie odpowiednich

zmian w układzie, organ uprawniony do rejestracji układu odmawia jego

rejestracji.

§ 5. W ciągu 30 dni od dnia zawiadomienia o odmowie rejestracji przysługuje

odwołanie:

1) stronom układu ponadzakładowego - do Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie,

2) stronom układu zakładowego - do właściwego dla siedziby pracodawcy

sądu rejonowego - sądu pracy.

Sąd rozpoznaje sprawę w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o

postępowaniu nieprocesowym.

§ 51. Osoba mająca interes prawny może, w terminie 90 dni od dnia

zarejestrowania układu, wystąpić do organu, który układ zarejestrował, z

zastrzeżeniem, że został on zawarty z naruszeniem przepisów o zawieraniu

układów zbiorowych pracy. Zastrzeżenie powinno być złożone na piśmie i

zawierać uzasadnienie.

§ 52. Organ rejestrujący w ciągu 14 dni po otrzymaniu zastrzeżenia, o którym

mowa w § 51, wzywa strony układu do przedstawienia dokumentów i złożenia

wyjaśnień niezbędnych do rozpatrzenia zastrzeżenia.

§ 53. W razie stwierdzenia, że układ został zawarty z naruszeniem

przepisów o zawieraniu układów zbiorowych pracy, organ rejestrujący

wzywa strony układu do usunięcia tych nieprawidłowości, chyba że ich

usunięcie nie jest możliwe.

§ 54. W razie gdy:

1) strony układu nie przedstawią w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż

30 dni, dokumentów i wyjaśnień, o których mowa w § 52, lub

2) strony układu w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 30 dni, nie

usuną nieprawidłowości, o której mowa w § 53, lub usunięcie tej

nieprawidłowości nie jest możliwe,

organ rejestrujący wykreśla układ z rejestru układów. Przepis § 5 stosuje się

odpowiednio.

§ 55. Warunki umów o pracę lub innych aktów stanowiących podstawę

nawiązania stosunku pracy, wynikające z układu wykreślonego z rejestru

układów, obowiązują do upływu okresu wypowiedzenia tych warunków. Przepis

art. 24113 § 2 zdanie drugie stosuje się.

§ 6. Minister właściwy do spraw pracy w celu zapewnienia jednolitych zasad

rejestracji układów zbiorowych pracy i prowadzenia rejestru tych układów

określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania w sprawie rejestracji

układów zbiorowych pracy, w szczególności warunki składania wniosków o wpis

do rejestru układów i o rejestrację układu, zakres informacji objętych tymi

wnioskami oraz dokumenty dołączane do wniosków, skutki niezachowania

wymogów dotyczących formy i treści wniosków, jak również tryb wykreślenia

układu z rejestru, a także sposób prowadzenia rejestru układów i akt

rejestrowych oraz wzory klauzul rejestracyjnych i kart rejestrowych.

Art. 24112. § 1. Układ wchodzi w życie w terminie w nim określonym, nie

wcześniej jednak niż z dniem zarejestrowania.

§ 2. Pracodawca jest obowiązany:

1) zawiadomić pracowników o wejściu układu w życie, o zmianach

dotyczących układu oraz o wypowiedzeniu i rozwiązaniu układu,

2) dostarczyć zakładowej organizacji związkowej niezbędną liczbę

egzemplarzy układu,

3) na żądanie pracownika udostępnić do wglądu tekst układu i wyjaśnić jego

treść.

Art. 24113. § 1. Korzystniejsze postanowienia układu, z dniem jego wejścia w

życie, zastępują z mocy prawa wynikające z dotychczasowych przepisów prawa

pracy warunki umowy o pracę lub innego aktu stanowiącego podstawę

nawiązania stosunku pracy.

§ 2. Postanowienia układu mniej korzystne dla pracowników wprowadza się w

drodze wypowiedzenia pracownikom dotychczasowych warunków umowy o

pracę lub innego aktu stanowiącego podstawę nawiązania stosunku pracy. Przy

wypowiedzeniu dotychczasowych warunków umowy o pracę lub innego aktu

stanowiącego podstawę nawiązania stosunku pracy nie mają zastosowania

przepisy ograniczające dopuszczalność wypowiadania warunków takiej umowy

lub aktu.


Post został pochwalony 0 razy
 
Zobacz profil autora
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum Związek Zawodowy "TRAMWAJARZ" Strona Główna -> USTAWY Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)
Strona 1 z 1

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach