Forum Związek Zawodowy "TRAMWAJARZ" Strona Główna Związek Zawodowy "TRAMWAJARZ"
STRONA OFICJALNA ZZ"TRAMWAJARZ" PRACOWNIKÓW TRAMWAJE SZCZECIŃSKIE SP. Z O.O.


KODEKS PRACY str. 12

 
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum Związek Zawodowy "TRAMWAJARZ" Strona Główna -> USTAWY
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Administrator
Administrator



Dołączył: 10 Sie 2006
Posty: 74
Przeczytał: 0 tematów

Ostrzeżeń: 0/2
Skąd: Szczecin
Płeć: Mężczyzna

 PostWysłany: Śro 10:45, 18 Paź 2006    Temat postu: KODEKS PRACY str. 12 Back to top

lub aktu.

Rozdział II

Ponadzakładowy układ zbiorowy pracy

Art. 24114. § 1. Ponadzakładowy układ zbiorowy pracy, zwany dalej "układem

ponadzakładowym", zawierają:

1) ze strony pracowników właściwy statutowo organ ponadzakładowej

organizacji związkowej,

2) ze strony pracodawców właściwy statutowo organ organizacji

pracodawców - w imieniu zrzeszonych w tej organizacji pracodawców.

§ 2. (skreślony).

§ 3. (skreślony).

Art. 24114a. § 1. W razie gdy ponadzakładowa organizacja związkowa

reprezentująca pracowników, dla których ma być zawarty układ

ponadzakładowy, wchodzi w skład zrzeszenia (federacji) związków zawodowych

lub ogólnokrajowej organizacji międzyzwiązkowej (konfederacji), do zawarcia

układu jest upoważniona, z zastrzeżeniem § 2, wyłącznie ta ponadzakładowa

organizacja związkowa.

§ 2. Ogólnokrajowa organizacja międzyzwiązkowa (konfederacja) uczestniczy

w rokowaniach i zawiera układ ponadzakładowy w miejsce wchodzących w jej

skład ponadzakładowych organizacji związkowych, reprezentujących

pracowników, dla których układ ten ma być zawarty i które uzyskały

reprezentatywność na podstawie art. 24117 § 3, jedynie w razie skierowania do

niej umotywowanego pisemnego wniosku w tej sprawie przez co najmniej

jedną z pozostałych ponadzakładowych organizacji związkowych prowadzących

rokowania w sprawie zawarcia tego układu. Organizacja, do której skierowano

wniosek, nie może odmówić przystąpienia do rokowań; odmowa skutkuje

pozbawieniem reprezentatywności dla potrzeb określonego układu

ponadzakładowego wszystkich organizacji, w miejsce których powinna wstąpić

organizacja, do której skierowany został wniosek.

§ 3. W razie gdy organizacja pracodawców zrzeszająca pracodawców, którzy

mają być objęci układem ponadzakładowym, wchodzi w skład federacji lub

konfederacji, prawo do zawarcia układu przysługuje organizacji, w której

pracodawcy są bezpośrednio zrzeszeni.

Art. 24115. Prawo wystąpienia z inicjatywą zawarcia układu

ponadzakładowego przysługuje:

1) organizacji pracodawców uprawnionej do zawarcia układu ze strony

pracodawców,

2) każdej ponadzakładowej organizacji związkowej reprezentującej

pracowników, dla których ma być zawarty układ.

Art. 24116. § 1. Jeżeli pracowników, dla których ma być zawarty układ

ponadzakładowy, reprezentuje więcej niż jedna organizacja związkowa,

rokowania w celu zawarcia układu prowadzi ich wspólna reprezentacja lub

działające wspólnie poszczególne organizacje związkowe.

§ 2. Jeżeli w terminie wyznaczonym przez podmiot występujący z inicjatywą

zawarcia układu ponadzakładowego, nie krótszym niż 30 dni od dnia zgłoszenia

inicjatywy zawarcia układu, nie wszystkie organizacje związkowe przystąpią do

rokowań w trybie określonym w § 1, do prowadzenia rokowań są uprawnione

organizacje związkowe, które przystąpiły do rokowań. Rokowania te są

prowadzone w trybie określonym w § 1.

§ 3. Warunkiem prowadzenia rokowań, o których mowa w § 2, jest

uczestniczenie w nich co najmniej jednej reprezentatywnej ponadzakładowej

organizacji związkowej w rozumieniu art. 24117.

§ 4. Jeżeli przed zawarciem układu zostanie utworzona ponadzakładowa

organizacja związkowa, ma ona prawo przystąpić do rokowań.

§ 5. Układ ponadzakładowy zawierają wszystkie organizacje związkowe, które

prowadziły rokowania nad tym układem, bądź co najmniej wszystkie

reprezentatywne organizacje związkowe, w rozumieniu art. 24117,

uczestniczące w rokowaniach.

Art. 24117. § 1. Reprezentatywną organizacją związkową jest

ponadzakładowa organizacja związkowa zrzeszająca:

1) co najmniej pięćset tysięcy pracowników lub

2) co najmniej 10% ogółu pracowników objętych zakresem działania statutu,

nie mniej jednak niż dziesięć tysięcy pracowników, lub

3) największą liczbę pracowników, dla których ma być zawarty określony

układ ponadzakładowy.

§ 2. Z wnioskiem o stwierdzenie reprezentatywności ponadzakładowa

organizacja związkowa występuje do Sądu Okręgowego w Warszawie, który

wydaje w tej sprawie orzeczenie w ciągu 30 dni od dnia złożenia wniosku, w

trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu

nieprocesowym.

§ 3. W przypadku stwierdzenia reprezentatywności ogólnokrajowej organizacji

międzyzwiązkowej (konfederacji) z mocy prawa stają się reprezentatywne

wchodzące w jej skład ogólnokrajowe związki zawodowe i zrzeszenia

(federacje) związków zawodowych.

Art. 24118. § 1. Na wspólny wniosek organizacji pracodawców i

ponadzakładowych organizacji związkowych, które zawarły układ

ponadzakładowy, minister właściwy do spraw pracy może - gdy wymaga tego

ważny interes społeczny - rozszerzyć, w drodze rozporządzenia, stosowanie

tego układu w całości lub w części na pracowników zatrudnionych u

pracodawcy nieobjętego żadnym układem ponadzakładowym, prowadzącego

działalność gospodarczą taką samą lub zbliżoną do działalności pracodawców

objętych tym układem, ustalonej na podstawie odrębnych przepisów

dotyczących klasyfikacji działalności, po zasięgnięciu opinii tego pracodawcy lub

wskazanej przez niego organizacji pracodawców oraz zakładowej organizacji

związkowej - o ile taka działa u pracodawcy - a także opinii Komisji do Spraw

Układów Zbiorowych Pracy powołanej na podstawie odrębnych przepisów.

§ 2. Wniosek o rozszerzenie stosowania układu ponadzakładowego powinien

wskazywać nazwę pracodawcy i jego siedzibę, a także uzasadnienie potrzeby

rozszerzenia stosowania układu ponadzakładowego oraz zawierać informacje i

dokumenty niezbędne do stwierdzenia wymogów, o których mowa w § 1.

§ 3. Projekt rozporządzenia, o którym mowa w § 1, nie wymaga skierowania

do zaopiniowania przez organizacje związkowe i organizacje pracodawców.

§ 4. Rozszerzenie stosowania układu ponadzakładowego obowiązuje nie dłużej

niż do czasu objęcia pracodawcy innym układem ponadzakładowym.

§ 5. Do wniosku o uchylenie rozszerzenia stosowania układu stosuje się

odpowiednio przepisy § 1-3 oraz art. 2418 § 2.

Art. 24119. § 1. W razie połączenia lub podziału organizacji związkowej lub

organizacji pracodawców, która zawarła układ ponadzakładowy, jej prawa i

obowiązki przechodzą na organizację powstałą w wyniku połączenia lub

podziału.

§ 2. W razie rozwiązania organizacji pracodawców lub wszystkich organizacji

związkowych, będących stroną układu ponadzakładowego, pracodawca może

odstąpić od stosowania układu ponadzakładowego w całości lub w części po

upływie okresu co najmniej równego okresowi wypowiedzenia układu,

składając stosowne oświadczenie na piśmie pozostałej stronie tego układu.

Przepis art. 2418 § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 3. (skreślony).

§ 4. Informacje dotyczące spraw, o których mowa w § 1 i 2, podlegają

zgłoszeniu do rejestru układów.

Art. 24120. (skreślony).

Art. 24121. (skreślony).

Rozdział III

Zakładowy układ zbiorowy pracy

Art. 24122. (skreślony).

Art. 24123. Zakładowy układ zbiorowy pracy, zwany dalej "układem

zakładowym", zawiera pracodawca i zakładowa organizacja związkowa.

Art. 24124. Prawo wystąpienia z inicjatywą zawarcia układu zakładowego

przysługuje:

1) pracodawcy,

2) każdej zakładowej organizacji związkowej.

Art. 24125. § 1. Jeżeli pracowników, dla których ma być zawarty układ

zakładowy, reprezentuje więcej niż jedna organizacja związkowa, rokowania w

celu zawarcia układu prowadzi ich wspólna reprezentacja lub działające

wspólnie poszczególne organizacje związkowe.

§ 2. Jeżeli w terminie wyznaczonym przez podmiot występujący z inicjatywą

zawarcia układu zakładowego, nie krótszym niż 30 dni od dnia zgłoszenia

inicjatywy zawarcia układu, nie wszystkie organizacje związkowe przystąpią do

rokowań w trybie określonym w § 1, do prowadzenia rokowań są uprawnione

organizacje związkowe, które przystąpiły do rokowań. Rokowania te są

prowadzone w trybie określonym w § 1.

§ 3. Warunkiem prowadzenia rokowań, o których mowa w § 2, jest

uczestniczenie w nich co najmniej jednej reprezentatywnej zakładowej

organizacji związkowej w rozumieniu przepisów art. 24125a.

§ 4. Jeżeli przed zawarciem układu zostanie utworzona zakładowa organizacja

związkowa, ma ona prawo przystąpić do rokowań.

§ 5. Układ zakładowy zawierają wszystkie organizacje związkowe, które

prowadziły rokowania nad tym układem, bądź przynajmniej wszystkie

reprezentatywne organizacje związkowe, w rozumieniu art. 24125a,

uczestniczące w rokowaniach.

Art. 24125a. § 1. Reprezentatywną zakładową organizacją związkową jest

organizacja związkowa:

1) będąca jednostką organizacyjną albo organizacją członkowską

ponadzakładowej organizacji związkowej uznanej za reprezentatywną na

podstawie art. 24117 § 1 pkt 1, pod warunkiem że zrzesza ona co najmniej 7%

pracowników zatrudnionych u pracodawcy, lub

2) zrzeszająca co najmniej 10% pracowników zatrudnionych u pracodawcy.

§ 2. Jeżeli żadna z zakładowych organizacji związkowych nie spełnia wymogów,

o których mowa w § 1, reprezentatywną zakładową organizacją związkową jest

organizacja zrzeszająca największą liczbę pracowników.

§ 3. Przy ustalaniu liczby pracowników zrzeszonych w zakładowej organizacji

związkowej, o której mowa w § 1 i 2, uwzględnia się wyłącznie pracowników

należących do tej organizacji przez okres co najmniej 6 miesięcy przed

przystąpieniem do rokowań w sprawie zawarcia układu zakładowego. W razie

gdy pracownik należy do kilku zakładowych organizacji związkowych,

uwzględniony może być tylko jako członek jednej wskazanej przez niego

organizacji związkowej.

§ 4. Zakładowa organizacja związkowa może przed zawarciem układu

zakładowego zgłosić uczestnikom prowadzącym rokowania w sprawie zawarcia

tego układu pisemne zastrzeżenie co do spełniania przez inną zakładową

organizację związkową kryteriów reprezentatywności, o których mowa w § 1 i

2; prawo zgłoszenia zastrzeżenia przysługuje również pracodawcy.

§ 5. W przypadku, o którym mowa w § 4, zakładowa organizacja związkowa,

wobec której zostało zgłoszone zastrzeżenie, występuje do sądu rejonowego -

sądu pracy właściwego dla siedziby pracodawcy z wnioskiem o stwierdzenie jej

reprezentatywności. Sąd wydaje w tej sprawie orzeczenie w ciągu 30 dni od

dnia złożenia wniosku, w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o

postępowaniu nieprocesowym.

Art. 24126. § 1. Postanowienia układu zakładowego nie mogą być mniej

korzystne dla pracowników niż postanowienia obejmującego ich układu

ponadzakładowego.

§ 2. Układ zakładowy nie może określać warunków wynagradzania

pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy,

w rozumieniu art. 128 § 2 pkt 2, oraz osób zarządzających zakładem

pracy na innej podstawie niż stosunek pracy.

Art. 24127. § 1. Ze względu na sytuację finansową pracodawcy strony układu

zakładowego mogą zawrzeć porozumienie o zawieszeniu stosowania u danego

pracodawcy, w całości lub w części, tego układu oraz układu

ponadzakładowego bądź jednego z nich, na okres nie dłuższy niż 3 lata. W

razie gdy u pracodawcy obowiązuje jedynie układ ponadzakładowy,

porozumienie o zawieszeniu stosowania tego układu lub niektórych jego

postanowień mogą zawrzeć strony uprawnione do zawarcia układu

zakładowego.

§ 2. Porozumienie, o którym mowa w § 1, podlega zgłoszeniu do rejestru

odpowiednio układów zakładowych lub układów ponadzakładowych. Ponadto

informację o zawieszeniu stosowania układu ponadzakładowego strony

porozumienia przekazują stronom tego układu.

§ 3. W zakresie i przez czas określony w porozumieniu, o którym mowa w § 1,

nie stosuje się z mocy prawa wynikających z układu ponadzakładowego oraz z

układu zakładowego warunków umów o pracę i innych aktów stanowiących

podstawę nawiązania stosunku pracy.

Art. 24128. § 1. Układ zakładowy może obejmować więcej niż jednego

pracodawcę, jeżeli pracodawcy ci wchodzą w skład tej samej osoby prawnej.

§ 2. Rokowania nad zawarciem układu zakładowego prowadzą:

1) właściwy organ osoby prawnej, o której mowa w § 1, oraz

2) wszystkie zakładowe organizacje związkowe działające u pracodawców, z

zastrzeżeniem § 3.

§ 3. Jeżeli zakładowe organizacje związkowe należą do tego samego związku,

federacji lub konfederacji, do prowadzenia rokowań w ich imieniu jest

uprawniony organ wskazany przez ten związek, federację lub konfederację.

§ 4. Jeżeli w terminie wyznaczonym przez podmiot występujący z inicjatywą

zawarcia układu zakładowego, nie krótszym niż 30 dni od dnia zgłoszenia

inicjatywy zawarcia układu, nie wszystkie organizacje związkowe przystąpią do

rokowań, do prowadzenia rokowań są uprawnione organizacje związkowe,

które do nich przystąpiły, pod warunkiem uczestniczenia w tych rokowaniach

wszystkich organów, o których mowa w § 3, wskazanych przez

ponadzakładowe organizacje związkowe reprezentujące pracowników

zatrudnionych u pracodawców wchodzących w skład osoby prawnej,

reprezentatywne w rozumieniu art. 24117 § 1 pkt 1 i 2 oraz § 3.

§ 5. Układ zakładowy zawierają wszystkie organizacje związkowe, które

prowadziły rokowania nad tym układem, bądź co najmniej wszystkie organy, o

których mowa w § 3, wskazane przez ponadzakładowe organizacje związkowe

reprezentujące pracowników zatrudnionych u pracodawców wchodzących w

skład osoby prawnej, reprezentatywne w rozumieniu art. 24117 § 1 pkt 1 i 2

oraz § 3.

§ 6. Przepisy § 1-5 stosuje się odpowiednio do jednostki nieposiadającej

osobowości prawnej, w skład której wchodzi więcej niż jeden pracodawca.

Art. 24129. § 1. (skreślony).

§ 2. W razie połączenia zakładowych organizacji związkowych, z których

choćby jedna zawarła układ zakładowy, jej prawa i obowiązki przechodzą na

organizację powstałą w wyniku połączenia.

§ 3. W razie rozwiązania wszystkich organizacji związkowych, które zawarły

układ zakładowy, pracodawca może odstąpić od stosowania tego układu w

całości lub w części po upływie okresu co najmniej równego okresowi

wypowiedzenia układu. Przepis art. 2418 § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 4. (skreślony).

§ 5. (skreślony).

Art. 24130. Przepisy rozdziału stosuje się odpowiednio do międzyzakładowej

organizacji związkowej działającej u pracodawcy.

DZIAŁ DWUNASTY

ROZPATRYWANIE SPORÓW O ROSZCZENIA ZE STOSUNKU PRACY

Rozdział I

Przepisy ogólne

Art. 242. § 1. Pracownik może dochodzić swych roszczeń ze stosunku pracy

na drodze sądowej.

§ 2. Przed skierowaniem sprawy na drogę sądową pracownik może żądać

wszczęcia postępowania pojednawczego przed komisją pojednawczą.

Art. 243. Pracodawca i pracownik powinni dążyć do polubownego załatwienia

sporu ze stosunku pracy.

Rozdział II

Postępowanie pojednawcze

Art. 244. § 1. W celu polubownego załatwiania sporów o roszczenia

pracowników ze stosunku pracy mogą być powoływane komisje pojednawcze.

§ 2. (skreślony).

§ 3. Komisję pojednawczą powołują wspólnie pracodawca i zakładowa

organizacja związkowa, a jeżeli u danego pracodawcy nie działa zakładowa

organizacja związkowa - pracodawca, po uzyskaniu pozytywnej opinii

pracowników.

§ 4. (skreślony).

Art. 245. W trybie przewidzianym w art. 244 § 3 ustala się:

1) zasady i tryb powoływania komisji,

2) czas trwania kadencji,

3) liczbę członków komisji.

Art. 246. Członkiem komisji pojednawczej nie może być:

1) osoba zarządzająca, w imieniu pracodawcy, zakładem pracy,

2) główny księgowy,

3) radca prawny,

4) osoba prowadząca sprawy osobowe, zatrudnienia i płac.

Art. 247. Komisja pojednawcza wybiera ze swego grona przewodniczącego

komisji oraz jego zastępców i ustala regulamin postępowania pojednawczego.

Art. 248. § 1. Komisja pojednawcza wszczyna postępowanie na wniosek

pracownika zgłoszony na piśmie lub ustnie do protokołu. Na wniosku stwierdza

się datę jego wpływu.

§ 2. Zgłoszenie przez pracownika wniosku do komisji pojednawczej przerywa

bieg terminów, o których mowa w art. 264.

Art. 249. Komisja pojednawcza przeprowadza postępowanie pojednawcze w

zespołach składających się co najmniej z 3 członków tej komisji.

Art. 250. (skreślony).

Art. 251. § 1. Komisja pojednawcza powinna dążyć, aby załatwienie sprawy w

drodze ugody nastąpiło w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Termin

zakończenia postępowania przed komisją pojednawczą stwierdza się w

protokole posiedzenia zespołu.

§ 2. W sprawach dotyczących rozwiązania, wygaśnięcia lub nawiązania

stosunku pracy, o których mowa w art. 264, wniosek do komisji pojednawczej

wnosi się przed upływem terminów określonych w tym przepisie.

§ 3. W sprawach, o których mowa w § 2, postępowanie pojednawcze kończy

się z mocy prawa z upływem 14 dni od dnia złożenia wniosku przez

pracownika, a w innych sprawach - z upływem 30 dni od dnia złożenia wniosku.

Art. 252. Ugodę zawartą przed komisją pojednawczą wpisuje się do protokołu

posiedzenia zespołu. Protokół podpisują strony i członkowie zespołu.

Art. 253. Niedopuszczalne jest zawarcie ugody, która byłaby sprzeczna z

prawem lub zasadami współżycia społecznego.

Art. 254. Jeżeli postępowanie przed komisją pojednawczą nie doprowadziło do

zawarcia ugody, komisja na żądanie pracownika, zgłoszone w terminie 14 dni

od dnia zakończenia postępowania pojednawczego, przekazuje niezwłocznie

sprawę sądowi pracy. Wniosek pracownika o polubowne załatwienie sprawy

przez komisję pojednawczą zastępuje pozew. Pracownik zamiast zgłoszenia

tego żądania może wnieść pozew do sądu pracy na zasadach ogólnych.

Art. 255. § 1. W razie niewykonania ugody przez pracodawcę podlega ona

wykonaniu w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, po nadaniu

jej przez sąd pracy klauzuli wykonalności.

§ 2. Sąd pracy odmówi nadania klauzuli wykonalności, jeżeli ze złożonych akt

komisji wynika, że ugoda jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia

społecznego. Nie wyklucza to możliwości dochodzenia ustalenia niezgodności

ugody z prawem lub zasadami współżycia społecznego na zasadach ogólnych.

Art. 256. Pracownik może wystąpić do sądu pracy w terminie 30 dni od dnia

zawarcia ugody z żądaniem uznania jej za bezskuteczną, jeżeli uważa, że

ugoda narusza jego słuszny interes. Jednakże w sprawach, o których mowa w

art. 251 § 2, z żądaniem takim pracownik może wystąpić tylko przed upływem

14 dni od dnia zawarcia ugody.

Art. 257. Sprawowanie obowiązków członka komisji pojednawczej jest funkcją

społeczną. Jednakże członek komisji pojednawczej zachowuje prawo do

wynagrodzenia za czas nie przepracowany w związku z udziałem w pracach

komisji.

Art. 258. § 1. Pracodawca jest obowiązany zapewnić komisji pojednawczej

warunki lokalowe oraz środki techniczne umożliwiające właściwe jej

funkcjonowanie.

§ 2. Wydatki związane z działalnością komisji pojednawczej ponosi

pracodawca. Wydatki te obejmują również równowartość utraconego

wynagrodzenia za czas nie przepracowany przez pracownika w związku z

udziałem w postępowaniu pojednawczym.

Art. 259-261. (skreślone).

Rozdział III

Sądy pracy

Art. 262. § 1. Spory o roszczenia ze stosunku pracy rozstrzygają:

1) sądy pracy - stanowiące odrębne jednostki organizacyjne sądów

rejonowych oraz

2) sądy pracy i ubezpieczeń społecznych - stanowiące odrębne jednostki

organizacyjne sądów wojewódzkich,

zwane sądami pracy.

§ 2. Nie podlegają właściwości sądów pracy spory dotyczące:

1) ustanawiania nowych warunków pracy i płacy,

2) stosowania norm pracy,

3) pomieszczeń w hotelach pracowniczych.

§ 3. Zasady tworzenia sądów pracy, organizację i tryb postępowania przed

tymi sądami regulują odrębne przepisy.

Art. 263. § 1. Postępowanie w sprawach o roszczenia pracownika ze stosunku

pracy jest wolne od opłat sądowych.

§ 2. Wydatki związane z czynnościami podejmowanymi w toku postępowania, o

których mowa w § 1, ponosi tymczasowo Skarb Państwa.

§ 3. Sąd pracy w orzeczeniu kończącym postępowanie w instancji rozstrzyga o

tych wydatkach, stosując odpowiednio przepisy o kosztach sądowych w

sprawach cywilnych, z tym że obciążenie pracownika tymi wydatkami może

nastąpić w wypadkach szczególnie uzasadnionych.

Art. 264. § 1. Odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę wnosi się do sądu

pracy w ciągu 7 dni od dnia doręczenia pisma wypowiadającego umowę o

pracę.

§ 2. Żądanie przywrócenia do pracy lub odszkodowania wnosi się do sądu

pracy w ciągu 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o rozwiązaniu umowy o

pracę bez wypowiedzenia lub od dnia wygaśnięcia umowy o pracę.

§ 3. Żądanie nawiązania umowy o pracę wnosi się do sądu pracy w ciągu 14

dni od dnia doręczenia zawiadomienia o odmowie przyjęcia do pracy.

Art. 265. § 1. Jeżeli pracownik nie dokonał - bez swojej winy - w terminie

czynności, o których mowa w art. 97 § 21 i w art. 264, sąd pracy na jego

wniosek postanowi przywrócenie uchybionego terminu.

§ 2. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu pracy w ciągu 7 dni od

dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy

uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu.

Art. 266-280. (skreślone).

DZIAŁ TRZYNASTY

ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA WYKROCZENIA PRZECIWKO PRAWOM

PRACOWNIKA

(oznaczenie oraz tytuł rozdziału I skreślone)

Art. 281. Kto, będąc pracodawcą lub działając w jego imieniu:

1) zawiera umowę cywilnoprawną w warunkach, w których zgodnie z art. 22

§ 1 powinna być zawarta umowa o pracę,

2) nie potwierdza na piśmie zawartej z pracownikiem umowy o pracę,

3) wypowiada lub rozwiązuje z pracownikiem stosunek pracy bez

wypowiedzenia, naruszając w sposób rażący przepisy prawa pracy,

4) stosuje wobec pracowników inne kary niż przewidziane w przepisach

prawa pracy o odpowiedzialności porządkowej pracowników,

5) narusza przepisy o czasie pracy lub przepisy o uprawnieniach

pracowników związanych z rodzicielstwem i zatrudnianiu młodocianych,

6) nie prowadzi dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy

oraz akt osobowych pracowników

- podlega karze grzywny.

Art. 282. § 1. Kto, wbrew obowiązkowi:

1) nie wypłaca w ustalonym terminie wynagrodzenia za pracę lub innego

świadczenia przysługującego pracownikowi albo uprawnionemu do tego

świadczenia członkowi rodziny pracownika, wysokość tego wynagrodzenia lub

świadczenia bezpodstawnie obniża albo dokonuje bezpodstawnych potrąceń,

2) nie udziela przysługującego pracownikowi urlopu wypoczynkowego lub

bezpodstawnie obniża wymiar tego urlopu,

3) nie wydaje pracownikowi świadectwa pracy,

podlega karze grzywny.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto wbrew obowiązkowi nie wykonuje

podlegającego wykonaniu orzeczenia sądu pracy lub ugody zawartej przed

komisją pojednawczą lub sądem pracy.

Art. 283. § 1. Kto, będąc odpowiedzialnym za stan bezpieczeństwa i higieny

pracy w zakładzie pracy albo kierując pracownikami, nie przestrzega przepisów

lub zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, podlega karze grzywny.

§ 2.Tej samej karze podlega, kto:

1) wbrew obowiązkowi nie zawiadamia w terminie 30 dni właściwego

inspektora pracy i właściwego państwowego inspektora sanitarnego o miejscu,

rodzaju, zakresie prowadzonej działalności, jak również o zmianie miejsca,

rodzaju i zakresu prowadzonej działalności oraz o zmianie technologii, jeżeli

zmiana technologii może powodować zwiększenie zagrożenia dla zdrowia

pracowników,

2) wbrew obowiązkowi nie zapewnia, aby budowa lub przebudowa obiektu

budowlanego albo jego części, w których przewiduje się pomieszczenia pracy,

była wykonywana na podstawie projektów uwzględniających wymagania

bezpieczeństwa i higieny pracy, pozytywnie zaopiniowanych przez

uprawnionych rzeczoznawców,

3) wbrew obowiązkowi wyposaża stanowiska pracy w maszyny i inne

urządzenia techniczne, które nie spełniają wymagań dotyczących oceny

zgodności,

4) wbrew obowiązkowi dostarcza pracownikowi środki ochrony indywidualnej,

które nie spełniają wymagań dotyczących oceny zgodności,

5) wbrew obowiązkowi stosuje:

a) materiały i procesy technologiczne bez uprzedniego ustalenia stopnia ich

szkodliwości dla zdrowia pracowników i bez podjęcia odpowiednich środków

profilaktycznych,

b) substancje i preparaty chemiczne nie oznakowane w sposób widoczny i

umożliwiający ich identyfikację,

c) niebezpieczne substancje i niebezpieczne preparaty chemiczne nie

posiadające kart charakterystyki tych substancji, a także opakowań

zabezpieczających przed ich szkodliwym działaniem, pożarem lub wybuchem,

6) wbrew obowiązkowi nie zawiadamia właściwego inspektora pracy,

prokuratora lub innego właściwego organu o śmiertelnym, ciężkim lub

zbiorowym wypadku przy pracy oraz o każdym innym wypadku, który wywołał

wymienione skutki, mającym związek z pracą, jeżeli może być uznany za

wypadek przy pracy, nie zgłasza choroby zawodowej albo podejrzenia o taką

chorobę, nie ujawnia wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, albo

przedstawia niezgodne z prawdą informacje, dowody lub dokumenty dotyczące

takich wypadków i chorób,

7) nie wykonuje w wyznaczonym terminie podlegającego wykonaniu nakazu

inspektora pracy,

Cool utrudnia działalność organu Państwowej Inspekcji Pracy, w szczególności

uniemożliwia prowadzenie wizytacji zakładu pracy lub nie udziela informacji

niezbędnych do wykonywania jej zadań.

Rozdział II (skreślony)

DZIAŁ CZTERNASTY

PRZEDAWNIENIE ROSZCZEŃ

Art. 291. § 1. Roszczenia ze stosunku pracy ulegają przedawnieniu z upływem

3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

§ 2. Jednakże roszczenia pracodawcy o naprawienie szkody, wyrządzonej przez

pracownika wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków

pracowniczych, ulegają przedawnieniu z upływem 1 roku od dnia, w którym

pracodawca powziął wiadomość o wyrządzeniu przez pracownika szkody, nie

później jednak niż z upływem 3 lat od jej wyrządzenia.

§ 21. Przepis § 2 stosuje się także do roszczenia pracodawcy, o którym mowa

w art. 611 oraz w art. 1011 § 2.

§ 3. Jeżeli pracownik umyślnie wyrządził szkodę, do przedawnienia roszczenia

o naprawienie tej szkody stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego.

§ 4. Terminy przedawnienia nie mogą być skracane ani przedłużane przez

czynność prawną.

§ 5. Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem organu powołanego

do rozstrzygania sporów, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą w

trybie określonym w kodeksie przed takim organem, ulega przedawnieniu z

upływem 10 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia lub zawarcia ugody.

Art. 292. Roszczenia przedawnionego nie można dochodzić, chyba że ten,

przeciwko komu roszczenie przysługuje, zrzeka się korzystania z

przedawnienia; zrzeczenie dokonane przed upływem przedawnienia jest

nieważne.

Art. 293. Bieg przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega

zawieszeniu na czas trwania przeszkody, gdy z powodu siły wyższej

uprawniony nie może dochodzić przysługujących mu roszczeń przed właściwym

organem powołanym do rozstrzygania sporów.

Art. 294. Przedawnienie względem osoby, która nie ma pełnej zdolności do

czynności prawnych albo co do której istnieje podstawa do jej całkowitego

ubezwłasnowolnienia, nie może skończyć się wcześniej niż z upływem 2 lat od

dnia ustanowienia dla niej przedstawiciela ustawowego albo od dnia ustania

przyczyny jego ustanowienia. Jeżeli termin przedawnienia wynosi 1 rok, jego

bieg liczy się od dnia ustanowienia przedstawiciela ustawowego albo od dnia, w

którym ustała przyczyna jego ustanowienia.

Art. 295. § 1. Bieg przedawnienia przerywa się:

1) przez każdą czynność przed właściwym organem powołanym do

rozstrzygania sporów lub egzekwowania roszczeń przedsięwziętą bezpośrednio

w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia

roszczenia,

2) przez uznanie roszczenia.

§ 2. Po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo. Jeżeli przerwa

biegu przedawnienia nastąpiła wskutek jednej z przyczyn przewidzianych w § 1

pkt 1, przedawnienie nie biegnie na nowo, dopóki postępowanie wszczęte w

celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia

roszczenia, nie zostanie zakończone.

DZIAŁ CZTERNASTYa (skreślony)

Art. 2951. (uchylony).

Art. 2952. (uchylony).

DZIAŁ PIĘTNASTY

PRZEPISY KOŃCOWE

Art. 296. (skreślony).

Art. 297. Minister Pracy i Polityki Socjalnej określi w drodze rozporządzenia:

1) sposób ustalania wynagrodzenia:

a) przysługującego w okresie niewykonywania pracy,

b) stanowiącego podstawę ustalania wysokości kar pieniężnych, potrąceń,

odszkodowań, odpraw pośmiertnych lub innych należności przewidzianych w

Kodeksie pracy,

2) sposób ustalania wysokości dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia.

Art. 298. (uchylony).

Art. 2981. Minister Pracy i Polityki Socjalnej określi, w drodze rozporządzenia,

zakres prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych

ze stosunkiem pracy oraz sposób prowadzenia akt osobowych pracownika.

Art. 2982. Minister Pracy i Polityki Socjalnej określi, w drodze rozporządzenia,

sposób usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz zakres przysługujących

pracownikom zwolnień od pracy, a także przypadki, w których za czas

nieobecności lub zwolnienia pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia.

Art. 2983. (uchylony).

Art. 299. (skreślony).

Art. 300. W sprawach nie unormowanych przepisami prawa pracy do stosunku

pracy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli nie są one

sprzeczne z zasadami prawa pracy.

Art. 301. § 1. Szczególne uprawnienia związane ze stosunkiem pracy osób

powołanych do czynnej służby wojskowej i zwolnionych z tej służby normują

przepisy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz

przepisy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

§ 2. Okres czynnej służby wojskowej wlicza się do okresu zatrudnienia w

zakresie i na zasadach przewidzianych w przepisach, o których mowa w § 1.

Art. 302. Do okresu zatrudnienia wlicza się okres służby w Policji, Urzędzie

Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,

Służbie Więziennej, Straży Granicznej i Państwowej Straży Pożarnej w zakresie

i na zasadach przewidzianych odrębnymi przepisami.

Art. 303. § 1. Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia zakres

stosowania przepisów prawa pracy do osób wykonujących pracę nakładczą, ze

zmianami wynikającymi z odmiennych warunków wykonywania tej pracy.

§ 2. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, zakres

stosowania przepisów prawa pracy do osób stale wykonujących pracę na innej

podstawie niż stosunek pracy lub umowa o pracę nakładczą, ze zmianami

wynikającymi z odmiennych warunków wykonywania tej pracy.

Art. 304. § 1. Pracodawca jest obowiązany zapewnić bezpieczne i higieniczne

warunki pracy, o których mowa w art. 207 § 2, osobom fizycznym

wykonującym pracę na innej podstawie niż stosunek pracy w zakładzie pracy

lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę.

§ 2. Pracodawca jest obowiązany zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki

zajęć odbywanych na terenie zakładu pracy przez studentów i uczniów nie

będących jego pracownikami.

§ 3. Obowiązki określone w art. 207 § 2 stosuje się odpowiednio do jednostek

organizujących pracę wykonywaną przez osoby fizyczne na innej podstawie niż

stosunek pracy, w ramach prac społecznie użytecznych.

§ 4. W razie prowadzenia prac w miejscu, do którego mają dostęp osoby nie

biorące udziału w procesie pracy, pracodawca jest obowiązany zastosować

środki niezbędne do zapewnienia ochrony życia i zdrowia tym osobom.

§ 5. Minister Obrony Narodowej - w stosunku do żołnierzy w czynnej służbie

wojskowej, a Minister Sprawiedliwości - w stosunku do osób przebywających w

zakładach karnych lub w zakładach poprawczych, w porozumieniu z Ministrem

Pracy i Polityki Socjalnej, określą, w drodze rozporządzeń, zakres stosowania

do tych osób przepisów działu dziesiątego w razie wykonywania określonych

zadań lub prac na terenie zakładu pracy lub w miejscu wyznaczonym przez

pracodawcę.

Art. 3041. Obowiązki, o których mowa w art. 211, w zakresie

określonym przez pracodawcę, ciążą również na osobach fizycznych

wykonujących pracę na innej podstawie niż stosunek pracy w

zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę.

Art. 3042. Do członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i

współpracujących z nimi członków ich rodzin oraz członków spółdzielni kółek

rolniczych (usług rolniczych) stosuje się odpowiednio art. 208 § 1, art. 213 § 2,

art. 217 § 2, art. 218, art. 220 § 1 i art. 221 § 1-3.

Art. 3043. Do osób fizycznych prowadzących na własny rachunek działalność

gospodarczą stosuje się odpowiednio art. 208 § 1.

Art. 3044. Pracodawca jest obowiązany przydzielać niezbędną odzież roboczą i

środki ochrony indywidualnej osobom wykonującym krótkotrwałe prace albo

czynności inspekcyjne, w czasie których ich własna odzież może ulec

zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu, a także ze względu na bezpieczeństwo

wykonywania tych prac lub czynności.

Art. 3045. § 1. Wykonywanie pracy lub innych zajęć zarobkowych przez

dziecko do ukończenia przez ni 16 roku życia jest dozwolone wyłącznie na

rzecz podmiotu prowadzącego działalność kulturalną, artystyczną, sportową

lub reklamową i wymaga uprzedniej zgody przedstawiciela ustawowego lub

opiekuna tego dziecka, a także zezwolenia właściwego inspektora pracy.

§ 2. Właściwy inspektor pracy wydaje zezwolenie, o którym mowa w § 1, na

wniosek podmiotu określonego w tym przepisie.

§ 3. Właściwy inspektor pracy odmawia wydania zezwolenia, jeżeli

wykonywanie pracy lub innych zajęć zarobkowych w zakresie przewidzianym w

§ 1:

1)powoduje zagrożenie dla życia , zdrowia i rozwoju psychofizycznego dziecka,

2)zagraża wypełnianiu obowiązku szkolnego przez dziecko.

§ 4. Podmiot, o którym mowa w § 1, dołącza do wniosku o wydanie

zezwolenia:

1)pisemną zgodę przedstawiciela ustawowego lub opiekuna tego dziecka na

wykonywanie przez dziecko pracy lub innych zajęć zarobkowych,

2)opinię poradni psychologiczno – pedagogicznej dotyczącą braku

przeciwwskazań do wykonywania przez dziecko pracy lub innych zajęć

zarobkowych,

3)orzeczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań do wykonywania

przez dziecko pracy lub innych zajęć zarobkowych, jeżeli dziecko

4)jeżeli dziecko podlega obowiązkowi szkolnemu – opinię dyrektora szkoły, do

której dziecko uczęszcza, dotyczącą możliwości wypełniania przez dziecko

tego obowiązku w czasie wykonywania przez nie pracy lub innych zajęć

zarobkowych,

§ 5. Zezwolenie, o którym mowa w § 1,powinno zawierać:

1)dane osobowe dziecka i jego przedstawiciela ustawowego lub opiekuna,

2)oznaczenie podmiotu prowadzącego działalność w zakresie przewidzianym w

§ 1,

3)określenie rodzaju pracy lub innych zajęć zarobkowych, które może

wykonywać dziecko

4)określenie dopuszczalnego okresu wykonywania przez dziecko pracy lub

innych zajęć zarobkowych,

5)określenie dopuszczalnego dobowego wymiaru czasu pracy lub innych zajęć

zarobkowych,

6)inne niezbędne ustalenia, wymagane ze względu na dobro dziecka lub

rodzaj, charakter albo warunki wykonywania pracy lub innych zajęć

zarobkowych przez dziecko.

§ 6. Na wniosek przedstawiciela ustawowego lub opiekuna dziecka, właściwy

inspektor pracy cofa wydane zezwolenie.

§ 7. Właściwy inspektor pracy cofa wydane zezwolenie z urzędu, jeżeli

stwierdzi, że warunki pracy dziecka nie odpowiadają warunkom określonym w

wydanym zezwoleniu.

Art. 305. (skreślony).


Post został pochwalony 0 razy
 
Zobacz profil autora
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum Związek Zawodowy "TRAMWAJARZ" Strona Główna -> USTAWY Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)
Strona 1 z 1

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach